Beroepsdeformatie

Of ik nou op een verjaardag zit, of aan het sporten ben. Of uit eten. Bij bekende mensen of juist volslagen vreemden. Het gebeurt me altijd. Ik kan het gewoonweg niet laten om vraag te stellen: “wat doe jij voor werk?

Aan wie ik het ook vraag, er komt altijd een gesprek uit voort. Meestal leuk, soms ook iets minder want tja, niet iedereen zit lekker op z’n plekje. En nee, ik kan het ook niet laten bij de vraag wat je doet. Ik wil dan natuurlijk ook weten waarom. En hoe kom je daar terecht? Want uhm… Wat voor opleiding of studie heb je dan eigenlijk precies gedaan?

En ja hoor, manlief weet inmiddels wat het vervolg is. Ik zie hem dan met zijn ogen rollen en nog maar een biertje bestellen. Want hij weet ook… Nu komt vraag die elke rasechte, doorgewinterde, altijd-aan-het-werk recruiter stelt: “en zit je op je plek of…?

Schermafbeelding 2018-08-17 om 17.44.55

Hoe vervelend het soms is voor mijn omgeving, ik word er in ieder geval mega blij van. Het levert me altijd geweldige gesprekken op en stiekem vind ik het heel erg leuk om mensen soms een duwtje in de rug te geven richting hun droombaan. Want dat is wat er ook vaak gebeurt in dit soort gesprekken; je komt achter mensen hun drijfveren, dromen en hoort zelfs wat ze spannend vinden. Hoe gaaf is dat?

En dat maakt het beroep recruiter zo mooi. Of je nou aan het werk bent of niet, de passie om de juiste kandidaat op de juiste werkplek te krijgen voel je altijd. Ook als je op een verjaardag zit. Of aan het sporten bent. Of uit eten bent. Bij bekende mensen en bij volslagen vreemden. En ik zou niets liever willen dan dat. En die rollende ogen van manlief? Die neem ik dan gewoon voor lief! 😉

Moment van bezinning

Zo. Nog maar net weer aan het werk na een ieniemini trip, hoor ik van iemand dat september de drukste maand is in de wereld van werving & selectie. Waarom? Omdat mensen tijdens hun vakantie de tijd nemen voor een moment van bezinning. Krijg ik nog (voldoende) energie van mijn werk? Heb ik nog (voldoende) uitdaging? Is dit wel de richting waar die ik op wil(de)? En dan komt dus hét moment dat mensen om zich heen gaan kijken en zich gaan oriënteren op een (vervolg)stap.

Ik herken dit meteen! Ook al ben ik maar 5 dagen weggeweest, toch denk ik in die vijf dagen na over wat ik aan het doen ben, of ik daar nog trots op ben en er de juiste energie van krijg. Met als gevolg dat ik met nieuwe inzichten aan de slag ga en hernieuwde energie krijg van dat waar ik mee bezig ben.

Maar er was nog een reden voor een moment van bezinning; op 1 juli aanstaande bestaat 4C Recruitment Marketing een jaar. Een jaar! Een jaar waarin ik supergave opdrachten heb mogen doen bij minstens zo gave opdrachtgevers. Een jaar waarin ik mezelf enorm heb leren kennen. Waarin wel het een en ander aan tranen is gevloeid, maar waarin ik nog veel meer heb gelachen met al die nieuwe mensen die ik heb leren kennen. Een jaar waarin ik dingen heb gedaan waarvan ik nooit had gedacht dat ik ze zou doen. Een jaar bommetje vol trots op al die (soms kleine mini-)stapjes die ik heb gezet. Maar… Het was vooral een jaar waarin ik heb ontdekt waar mijn passie ligt, waar ik elke dag met een dubbele flikflak voor uit mijn bed wil komen. Yes, it’s true: the future is exciting!

IMG_0792